ben común

Galego

• Etimoloxía: de ben e común.

• Pronuncia: /ˈbeŋ koˈmuŋ/ (AFI)

Locución substantiva masculina

ben común

1. Beneficio, interese ou valor compartido por unha comunidade ou sociedade, considerado como fin colectivo por riba dos intereses particulares.
   • Exemplo: As políticas públicas deben orientarse ao ben común.
     
     
2. (Dereito) Ben destinado ao uso ou aproveitamento dunha comunidade de veciños, especialmente no ámbito local.
   • Exemplo: O monte comunal é un exemplo de ben común da veciñanza.
     
     

Sinónimos

• ben comunal

Termos relacionados

• ben
• común
• ben público
• ben de uso público
• ben comunal
• monte comunal
• comunidade
• veciñanza
• xestión comunal
• interese xeral

Traducións

• Alemán: Gemeinwohl ^(de), Gemeingut ^(de)
• Castelán: bien común ^(es)
• Catalán: bé comú ^(ca)
• Francés: bien commun ^(fr)
• Inglés: common good ^(en), commons ^(en)
• Italiano: bene comune ^(it)
• Portugués: bem comum ^(pt)
• Ruso: общее благо ^(ru), общее имущество ^(ru)

Referencias

• «ben» no DIGALEGO, Ir Indo.