banqueiro

Galego

• Etimoloxía: de banco e -eiro.

• Pronuncia: /baŋ.'kej.ɾo̯/ (AFI)

Substantivo

banqueiro
(ms: banqueiro; mpl: banqueiros; fs: banqueira; fpl: banqueiras)

1. Persoa que posúe ou dirixe un banco.
2. Persoa que se dedica a facer facer operacións bancarias.
3. (Historia) Mercador que tiña como profesión, até o século XIX, o préstamo de cartos.