balaústre

Galego

Distintos tipos de balaústres

• Etimoloxía: do francés balustre, e este do latín balaustĭum (flor da milgrandeira)

Substantivo masculino

balaústre (sg: balaústre; pl: balaústres)

1. (Arquitectura) Columna pequena, normalmente con molduras, que ó longo dun corredor, balcón, escaleira, etc, forma unha sucesión de elementos iguais que sosteñen un traveseiro superior, o peitoril ou varanda.
   • Exemplo: Castelao deseñou os balaústres do pazo de Otero Pedrayo.
     
     

Termos relacionados

• balaustrada

Traducións

• Castelán: balaustre ^(es), balaústre ^(es)
• Inglés: baluster ^(en)
• Castelán: balaústre ^(es)