aventura

Galego

• Etimoloxía: do latín adventūra, e este do verbo latín advenīre ('vir, chegar')

Substantivo feminino

aventura (sg: aventura; pl: aventuras)

1. Experiencia vivida ou imaxinada de feitos inesperados, normalmente arriscados, fóra do normal.
   • Exemplo: ¿Lembras cando o avó nos contaba as súas aventuras na mili?
     
     
2. Feito extraordinario na vida dunha persoa, institución, negocio.
   • Exemplo: Ese home non sabe máis que meterse en aventuras. Agora quere montar unha editorial.
     
     
3. Relación amorosa entre dúas persoas, informal, ocasional e pasaxeira, cando non ilícita.
   • Exemplo: Cando se soubo que tiña unha aventura cunha alumna, botárono fóra do instituto.
     
     

Termos relacionados

• aventurar
• ventura

Traducións

• Castelán: aventura ^(es)