avaiñar

Galego

• Etimoloxía: de vaíña.

• Pronuncia: /aβaiˈɲaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

avaiñar

1. Practicar costuras ou vaíñas nos tecidos ou pezas de roupa.

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	avaiñar
Xerundio	avaiñando
Participio	avaiñado, avaiñada, avaiñados, avaiñadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	avaíño	avaíñas	avaíña	avaiñamos	avaiñades	avaíñan
	Copretérito	avaiñaba	avaiñabas	avaiñaba	avaiñabamos	avaiñabades	avaiñaban
	Pretérito	avaiñei	avaiñaches	avaiñou	avaiñamos	avaiñastes	avaiñaron
	Antepretérito	avaiñara	avaiñaras	avaiñara	avaiñaramos	avaiñarades	avaiñaran
	Futuro	avaiñarei	avaiñarás	avaiñará	avaiñaremos	avaiñaredes	avaiñarán
	Pospretérito	avaiñaría	avaiñarías	avaiñaría	avaiñariamos	avaiñariades	avaiñarían
Modo Subxuntivo	Presente	avaíñe	avaíñes	avaíñe	avaiñemos	avaiñedes	avaíñen
	Pretérito	avaiñase	avaiñases	avaiñase	avaiñásemos	avaiñásedes	avaiñasen
	Futuro	avaiñar	avaiñares	avaiñar	avaiñarmos	avaiñardes	avaiñaren
Modo Imperativo	Afirmativo		avaíña	avaíñe1		avaiñade	avaíñen1
	Negativo		avaíñes	avaíñe1		avaiñedes	avaíñen1
Infinitivo conxugado		avaiñar	avaiñares	avaiñar	avaiñarmos	avaiñardes	avaiñaren

1 Vostede(s)