arrincar

Galego

• Etimoloxía: de orixe descoñecida.

• Pronuncia: /a.riŋ.'kar/ (AFI)

Verbo transitivo

arrincar

1. Extraer, quitar ou sacar de raíz o que estaba plantado na terra.
   • Exemplo: Os ecoloxistas arrincaron os eucaliptos do bosque comunal
     
     
2. Sacar ou extraer o que está dentro de algún sitio ou adherido a el.
   • Exemplo: A rapaza, enfadada, arrincou as páxinas do libro
     
     
3. Sacar unha cousa con violencia.
   • Exemplo: O ladrón arrincóulle o bolso á vella
     
     
4. Iniciar o funcionamento ou o movemento dunha máquina ou dun vehículo.
   • Exemplo: Finalmente conseguín arrincar o coche
     
     

Verbo intransitivo

arrincar

1. Partir ou saír de algún lugar.
2. Ter algunha cousa a súa orixe ou causa no que se expresa.
   • Exemplo: A súa relación arrincou na nenez