aristotélico

Galego

• Etimoloxía: do latín Aristotelicus.

• Pronuncia: /aɾistoˈtɛliko̝/ (AFI)

Adxectivo

aristotélico (ms: aristotélico; mpl: aristotélicos; fs: aristotélica; fpl: aristotélicas)

1. Relativo ou pertencente a Aristóteles.

Traducións

• Alemán: aristotelisch ^(de)
• Castelán: aristotélico ^(es)
• Checo: aristotelský ^(cs)
• Catalán: aristotèlic ^(ca)
• Francés: aristotélique ^(fr), aristotélicien ^(fr)
• Inglés: Aristotelian ^(en)
• Italiano: aristotelico ^(it)
• Polaco: arystotelesowy ^(pl)
• Portugués: aristotélico ^(pt)
• Romanés: aristotelic ^(ro)
• Ruso: аристотелевский ^(ru)

Referencias

• «aristotélico» no DIGALEGO, Ir Indo.