aquitano

Galego

• Etimoloxía: do latín Aquitānus.

• Pronuncia: /akiˈtano̝/ (AFI)

Substantivo masculino

aquitano (ms: aquitano; mpl: aquitanos; fs: aquitana; fpl: aquitanas)

1. (Xentilicio) Habitante ou natural de Aquitania.
2. (Historia) (Lingüística) Lingua prerromana que existiu na rexión.

Traducións

Individuo

Alemán: Aquitanier (de), Aquitanierin (de) Castelán: aquitano (es) Francés: Aquitain (fr) Inglés: Aquitanian (en) Italiano: aquitano (it) Polaco: Akwitańczyk (pl) Portugués: aquitano (pt) Ruso: аквитанец (ru), аквитанка (ru) Vasco: aurreeuskaldun (eu), akitaniar (eu)

Lingua

Castelán: aquitano (es) Francés: aquitain (fr) Inglés: Aquitanian (en) Italiano: aquitano (it) Portugués: aquitano (pt) Ruso: аквитанский (ru) Vasco: akitaniera (eu)

Adxectivo

aquitano (ms: aquitano; mpl: aquitanos; fs: aquitana; fpl: aquitanas)

1. (Historia) (Historia) Relativo ou pertencente a Aquitania e súa xente.

Traducións

• Alemán: aquitanisch ^(de)
• Castelán: aquitano ^(es)
• Catalán: aquità ^(ca), aquitanià ^(ca)
• Francés: aquitain ^(fr)
• Inglés: Aquitanian ^(en)
• Italiano: aquitano ^(it)
• Polaco: akwitański ^(pl)
• Portugués: aquitano ^(pt)
• Ruso: аквитанский ^(ru)
• Ucraíno: аквітанський ^(uk)
• Vasco: akitaniar ^(eu)

Véxase tamén

• aquitaniano

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para aquitano.

• «aquitano» no DIGALEGO, Ir Indo.