aqueo

Galego

• Etimoloxía: do latín achaeus, do grego antigo Ἀχαιός (Akhaiós).

• Pronuncia: /aˈkeo̝/ (AFI)

Substantivo masculino

aqueo (ms: aqueo; mpl: aqueos; fs: aquea; fpl: aqueas)

1. (Xentilicio) Habitante ou natural de Acaia.
2. (Lingüística) Dialecto helénico antigo.

Traducións

Individuo

Castelán: aqueo (es) Francés: Achéen (fr) Inglés: Achaean (en) Italiano: acheo (it) Portugués: aqueu (pt) Ruso: ахеец (ru), ахеянин (ru)

Lingua

Castelán: aqueo (es) Francés: achéen (fr) Inglés: Achaean (en) Italiano: acheo (it) Portugués: aqueu (pt) Ruso: ахейский (ru)

Adxectivo

aqueo (ms: aqueo; mpl: aqueos; fs: aquea; fpl: aqueas)

1. (Historia) Relativo ou pertencente a Acaia e súa xente, especialmente referido á Grecia antiga.

Traducións

• Castelán: aqueo ^(es)
• Francés: achéen ^(fr)
• Inglés: Achaean ^(en)
• Italiano: acheo ^(it)
• Portugués: aqueu ^(pt)
• Ruso: ахейский ^(ru)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para aqueo.

• «aqueo» no DIGALEGO, Ir Indo.