aproar

Galego

• Etimoloxía: de proa.

• Pronuncia: /apɾoˈaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

aproar

1. Dirixir a proa dun barco cara a un sitio.

Verbo intransitivo

aproar

1. Volver unha embarcación a súa proa cara a algún sitio determinado, ou en dirección ao vento, ou á corrente...
2. Arribar, calar moito de proa.

Traducións

• Castelán: aproar ^(es)
• Inglés: head ^(en), steer ^(en)
• Portugués: aproar ^(pt)

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	aproar
Xerundio	aproando
Participio	aproado, aproada, aproados, aproadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	aproo	aproas	aproa	aproamos	aproades	aproan
	Copretérito	aproaba	aproabas	aproaba	aproabamos	aproabades	aproaban
	Pretérito	aproei	aproaches	aproou	aproamos	aproastes	aproaron
	Antepretérito	aproara	aproaras	aproara	aproaramos	aproarades	aproaran
	Futuro	aproarei	aproarás	aproará	aproaremos	aproaredes	aproarán
	Pospretérito	aproaría	aproarías	aproaría	aproariamos	aproariades	aproarían
Modo Subxuntivo	Presente	aproe	aproes	aproe	aproemos	aproedes	aproen
	Pretérito	aproase	aproases	aproase	aproásemos	aproásedes	aproasen
	Futuro	aproar	aproares	aproar	aproarmos	aproardes	aproaren
Modo Imperativo	Afirmativo		aproa	aproe1	aproemos	aproade	aproen1
	Negativo		aproes	aproe1	aproemos	aproedes	aproen1
Infinitivo conxugado		aproar	aproares	aproar	aproarmos	aproardes	aproaren

1 Vostede(s)