anomia

Galego

• Etimoloxía: do grego antigo ἀνομία anomía, 'falta de leis', 'ilegalidade'.

• Pronuncia: /a.nɔ.'mia̯/ (AFI)

Substantivo feminino

anomia
(sg: anomia; pl: anomias)

1. Ausencia de normas e leis.
2. (Socioloxía) Desviación dun individuo ou dun grupo das normas sociais.
3. (Patoloxía) Tipo de afasia consistente na dificultade para recuperar as palabras da memoria (coloquialmente chamada "ter na punta da lingua").

Traducións

• Alemán: Anomie ^(de)
• Castelán: anomia ^(es)
• Francés: anomie ^(fr)
• Inglés: anomie ^(en)
• Italiano: anomia ^(it)
• Portugués: anomia ^(pt)