ambulacro

Galego

No centro da imaxe, os ambulacros dunha estrela de mar

• Etimoloxía: do latín ambulācrum (alameda, paseo)

Substantivo masculino

ambulacro (sg: ambulacro; pl: ambulacros)

1. (Zooloxía) Apéndice tubular, eréctil, que sae do esqueleto dos equinodermos e que cumpren unha función de locomoción.
   • Exemplo: A súa tese versou sobre a fisioloxía dos ambulacros da estrela de mar.
     
     
   • Sinónimos: pé ambulacral

Traducións

• Castelán: ambulacro ^(es)