agoniar

Galego

• Etimoloxía: de agonía.

• Pronuncia: /aɣoniˈaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo

agoniar

1. Causarlle agonía, aflición ou anguria as adversidades e problemas a alguén.
   • Sinónimos: aflixir, agoirar, angustiar, atormentar, atribular.
   • Antónimos: desagoniar.

Verbo intransitivo

agoniar

1. Estar nunha agonía.
   • Sinónimos: agonizar.

Verbo pronominal

agoniarse

1. Sentir agonía ou angustia por mor dalgún problema ou asunto polo que un se preocupa moito.
   • Sinónimos: aflixirse, angustiarse, atormentarse, atribularse.
   • Antónimos: desagoniarse.
2. Sentir rabia e desgusto por unha alteración do estado de ánimo.
   • Sinónimos: anoxarse, atufarse, cabrearse, enfadarse, incomodarse.
   • Antónimos: desenfadarse.

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para «agoniar».
• «agoniar» no DIGALEGO, Ir Indo.

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	agoniar
Xerundio	agoniando
Participio	agoniado, agoniada, agoniados, agoniadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	agonío	agonías	agonía	agoniamos	agoniades	agonían
	Copretérito	agoniaba	agoniabas	agoniaba	agoniabamos	agoniabades	agoniaban
	Pretérito	agoniei	agoniaches	agoniou	agoniamos	agoniastes	agoniaron
	Antepretérito	agoniara	agoniaras	agoniara	agoniaramos	agoniarades	agoniaran
	Futuro	agoniarei	agoniarás	agoniará	agoniaremos	agoniaredes	agoniarán
	Pospretérito	agoniaría	agoniarías	agoniaría	agoniariamos	agoniariades	agoniarían
Modo Subxuntivo	Presente	agoníe	agoníes	agoníe	agoniemos	agoniedes	agoníen
	Pretérito	agoniase	agoniases	agoniase	agoniásemos	agoniásedes	agoniasen
	Futuro	agoniar	agoniares	agoniar	agoniarmos	agoniardes	agoniaren
Modo Imperativo	Afirmativo		agonía	agoníe1		agoniade	agoníen1
	Negativo		agoníes	agoníe1		agoniedes	agoníen1
Infinitivo conxugado		agoniar	agoniares	agoniar	agoniarmos	agoniardes	agoniaren

1 Vostede(s)