afrontamento

Galego

• Etimoloxía: de afrontar.

• Pronuncia: /a.fɾoŋ.ta.'meŋ.to̯/ (AFI)

Substantivo masculino

afrontamento
(sg: afrontamento; pl: afrontamentos)

1. Acción e efecto de afrontar ou afrontarse.

Traducións

• Alemán: Trotz ^(de), Gegenüberstellung ^(de)
• Castelán: afrontamiento ^(es)
• Francés: affrontement ^(fr)
• Inglés: coping ^(en)
• Portugués: afrontamento ^(pt)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para «afrontamento».
• «afrontamento» no DIGALEGO, Ir Indo.

Portugués

• Etimoloxía: de afrontar e o sufixo -mento.

Substantivo masculino

afrontamento (sg: afrontamento; pl: afrontamentos)

1. Afrontamento.