aforcar

Galego

• Etimoloxía: de forca.

• Pronuncia: /afoɾˈkaɾ/ (AFI)

Verbo transitivo e pronominal

aforcar

1. Colgar polo pescozo, para matar por asfixia.

Sinónimos

• enforcar

Traducións

• Alemán: hängen ^(de)
• Castelán: ahorcar ^(es)
• Francés: pendre ^(fr)
• Inglés: hang ^(en)
• Portugués: enforcar ^(pt)
• Ruso: вешать ^(ru)

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	aforcar
Xerundio	aforcando
Participio	aforcado, aforcada, aforcados, aforcadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	aforco	aforcas	aforca	aforcamos	aforcades	aforcan
	Copretérito	aforcaba	aforcabas	aforcaba	aforcabamos	aforcabades	aforcaban
	Pretérito	aforquei	aforcaches	aforcou	aforcamos	aforcastes	aforcaron
	Antepretérito	aforcara	aforcaras	aforcara	aforcaramos	aforcarades	aforcaran
	Futuro	aforcarei	aforcarás	aforcará	aforcaremos	aforcaredes	aforcarán
	Pospretérito	aforcaría	aforcarías	aforcaría	aforcariamos	aforcariades	aforcarían
Modo Subxuntivo	Presente	aforque	aforques	aforque	aforquemos	aforquedes	aforquen
	Pretérito	aforcase	aforcases	aforcase	aforcásemos	aforcásedes	aforcasen
	Futuro	aforcar	aforcares	aforcar	aforcarmos	aforcardes	aforcaren
Modo Imperativo	Afirmativo		aforca	aforque1	aforquemos	aforcade	aforquen1
	Negativo		aforques	aforque1	aforquemos	aforquedes	aforquen1
Infinitivo conxugado		aforcar	aforcares	aforcar	aforcarmos	aforcardes	aforcaren

1 Vostede(s)

Referencias

• Definicións no Dicionario da Real Academia Galega para aforcar.

• «aforcar» no DIGALEGO, Ir Indo.