vómer

Galego

• Etimoloxía: do latín vomere(m), "rella do arado".

Substantivo masculino

vómer (sg: vómer; pl: vómeres)

1. (Anatomía) Óso cuadrangular, impar, que forma parte do tabique nasal.

Traducións

• Alemán: Pflugscharbein ^(de).
• Castelán: vómer ^(es).
• Francés: vomer ^(fr).
• Inglés: vomer ^(en).
• Portugués: vómer ^(pt), vômer ^(pt).