outono

Galego

Substantivo masculino

outono m (sg: outono; pl: outonos)

1. Estación do ano que vén despois do verán e antes do inverno e que comeza o 22 ou 23 de setembro e remata o 21 ou o 22 de decembro.
   • As andoriñas emigran no outono.

Traducións

• Alemán: Herbst ^(de).
• Asturiano: seronda ^(ast).
• Castelán: otoño ^(es).
• Catalán: autumne ^(ca).
• Danés: efterår ^(da).
• Esloveno: jesen ^(sl).
• Francés: automne ^(fr).
• Inglés: autumn; fall (US)
• Italiano: autunno ^(it).
• Portugués: outono ^(pt).

Portugués

• Etimoloxía: do latín, autumno

Substantivo masculino

outono (sg: outono; pl: outonos)

1. (Tempo) Outono.