orella

Galego

• Etimoloxía: do latín auricula.

• Escoitar: «orella» (Ficheiro ─ axuda)

Substantivo feminino

orella (sg: orella; pl: orellas)

1. (Anatomía) Cada un dos dous apéndices auditivos situados aos lados da cabeza.
   • Exemplo: Era un rapaz de orellas grandes, un orelludo.

Traducións

• Alemán: Ohr ^(de).
• Castelán: oreja ^(es).
• Catalán: orella ^(ca).
• Esloveno: uho ^(sl).
• Francés: oreille ^(fr).
• Inglés: ear ^(en).
• Italiano: orecchio ^(it).
• Neerlandés: oor ^(nl).
• Portugués: orelha ^(pt).

Catalán

Substantivo feminino

orella (sg: orella; pl: orelles)

1. (Anatomía) Orella.
   • Exemplo: El cabell et tapa les orelles.