nitróxeno

Galego

• Etimoloxía: do grego νιτρο- e γεν-, «crear» ou «xerar».

Substantivo masculino

Nitróxeno

• Definición: Elemento químico de número atómico 7, descuberto no século XVIII. En condicións normais forma un gas diatómico inerte que constitúe o 78% do aire da atmosfera terrestre. Tamén forma compostos con outros elementos, algúns deles coñecidos de vello. O seu símbolo é N.
  

Traducións

• Alemán: Stickstoff ^(de).
• Castelán: nitrógeno ^(es).
• Francés: azote ^(fr).
• Inglés: nitrogen ^(en).
• Italiano: azoto ^(it).
• Neerlandés: stikstof ^(nl).
• Portugués: azoto ^(pt), nitrogénio ^(pt), nitrogênio ^(pt).
• Ruso: азот ^(ru).
• Sueco: kväve ^(sv).

Véxase tamén

• Apéndice: Elementos químicos