nariz
do Galizionario, dicionario galego na Internet.
Táboa de contidos |
galego
Substantivo masculino
Etimoloxía: Do latín naricae, "nariz".
Corte saxital da cabeza
| singular | plural |
| nariz | narices |
- (Anatomía) Prominencia situada no medio da cara, que intervén na respiración e contén o sentido do olfacto.
- Exemplo: Era un home a un nariz pegado.
- Sinónimos:
- napia (especialmente cando é grande)
- Observacións: nesta acepción, tamén se utiliza en plural, co mesmo significado.
- Termos relacionados:
- Por extensión, o propio sentido do olfacto.
- Exemplo: Luís tiña o nariz moi fino.
- Por extensión, parte saínte dalgúns aparatos ou obxectos.
- Exemplo: O logo da empresa destacaba recén pintado no nariz do avión.
- Aroma que desprenden os bos viños.
- Exemplo: Este viño ten un bo nariz.
Termos relacionados
- asoma-lo nariz
- dar coa porta nos narices
- dar no nariz
- darse de narices
- mete-lo nariz
- non ver máis alá do seu nariz
- saír [algo] dos narices
- toca-los narices
- tocarse os narices
- torce-lo nariz
- de narices, de dos pares de narices
- hasta os narices
- por narices
Traducións
- danés: næse
- alemán: nase
- inglés: nose
- castelán: nariz (es). Nota: en castelán é feminino.
- francés: nez
- italiano: naso
- neerlandés: neus
- portugués: nariz
- esloveno: nos
portugués
nariz
- nariz.
Véxase tamén
castelán
nariz
- nariz.
