masacrar

Galego

• Etimoloxía: do francés «massacrer».

Verbo transitivo

masacrar

1. Facer unha matanza de persoas indefensas.

Traducións

• Castelán: masacrar ^(es).

Conxugación

Verbo regular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	masacrar
Xerundio	masacrando
Participio	masacrado, masacrada, masacrados, masacradas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	masacro	masacras	masacra	masacramos	masacrades	masacran
	Copretérito	masacraba	masacrabas	masacraba	masacrabamos	masacrabades	masacraban
	Pretérito	masacrei	masacraches	masacrou	masacramos	masacrastes	masacraron
	Antepretérito	masacrara	masacraras	masacrara	masacraramos	masacrarades	masacraran
	Futuro	masacrarei	masacrarás	masacrará	masacraremos	masacraredes	masacrarán
	Pospretérito	masacraría	masacrarías	masacraría	masacrariamos	masacrariades	masacrarían
Modo Subxuntivo	Presente	masacre	masacres	masacre	masacremos	masacredes	masacren
	Pretérito	masacrase	masacrases	masacrase	masacrásemos	masacrásedes	masacrasen
	Futuro	masacrar	masacrares	masacrar	masacrarmos	masacrardes	masacraren
Modo Imperativo	Afirmativo		masacra	masacre1		masacrade	masacren1
	Negativo		masacres	masacre1		masacredes	masacren1
Infinitivo conxugado		masacrar	masacrares	masacrar	masacrarmos	masacrardes	masacraren

1 Vostede(s)

Castelán

• Etimoloxía: do francés «massacrer».

Verbo transitivo

masacrar

1. Masacrar.