galego

Galego

• Etimoloxía: do latín Gallaecus, por sonorización de oclusiva velar inicial, simplificación de xeminada lateral e sonorización de oclusiva velar intervocálica.

• Pronuncia: / ɡa.ˈle.ɡo / (estándar), / χa.ˈle.χo / (dialectal), / ha.ˈle.ho / (dialectal) (AFI)

Adxectivo

galego (ms: galego; mpl: galegos; fs: galega; fpl: galegas)

1. Relativo a Galicia.
2. Relativo á lingua galega.

Traducións

Relativo a Galicia.

Alemán: Galizisch (de). Asturiano: gallegu (ast). Castelán: gallego (es). Catalán: gallec (ca). Checo: galicijský (cs). Danés: Galicisk (da). Feroés: Galliskt (fo). Finés: galicia (fi). Francés: galicien (fr). Galés: Galisaidd (cy).

Grego: Γαλικιανά (el). Húngaro: Galíciai (hu). Inglés: Galician (en). Interlingua: Callaecus (ia). Italiano: galiziano (it). Maltés: Gallegjan (mt). Mokxa: Галициень (mdf). Neerlandés: Galicisch (nl). Nepalés: गलिसियाली (ne).

Polaco: galicyjski (pl). Portugués: galego (pt). Romanés: galiţian (ro). Sorabo: Galicišćina (wen). Sueco: galiciska (sv). Tailandés: ภาษากาลิเชีย (th). Urdú: گاليشيائي (ur). Valón: Galicyin (wa). Xaponés: ガリシア語 (ja).

Relativo á lingua galega.

Alemán: Galizisch (de). Asturiano: gallegu (ast). Castelán: gallego (es). Catalán: gallec (ca). Checo: galicijský (cs). Danés: Galicisk (da). Feroés: Galliskt (fo). Finés: galicia (fi). Francés: galicien (fr). Galés: Galisaidd (cy).

Grego: Γαλικιανά (el). Húngaro: Galíciai (hu). Inglés: Galician (en). Interlingua: Callaecus (ia). Italiano: galiziano (it). Maltés: Gallegjan (mt). Mokxa: Галициень (mdf). Neerlandés: Galicisch (nl). Nepalés: गलिसियाली (ne).

Polaco: Galicyjski (pl). Portugués: galego (pt). Romanés: galiţian (ro). Sorabo: Galicišćina (wen). Sueco: galiciska (sv). Tailandés: ภาษากาลิเชีย (th). Urdú: گاليشيائي (ur). Valón: Galicyin (wa). Xaponés: ガリシア語 (ja).

Substantivo

galego (ms: galego; mpl: galegos; fs: galega; fpl: galegas)

1. Habitante de Galicia.

Traducións

Galego (habitante)

Alemán: Galizisch (de). Asturiano: gallegu (ast). Castelán: gallego (es). Catalán: gallec (ca). Checo: galicijský (cs). Danés: Galicisk (da). Feroés: Galliskt (fo). Finés: galicia (fi). Francés: galicien (fr).

Galés: Galisaidd (cy). Grego: Γαλικιανά (el). Húngaro: Galíciai (hu). Interlingua: Callaecus (ia). Italiano: galiziano (it). Maltés: Gallegjan (mt). Mokxa: Галициень (mdf). Neerlandés: Galicisch (nl). Nepalés: गलिसियाली (ne).

Polaco: Galicyjski (pl). Portugués: galego (pt). Romanés: galiţian (ro). Sorabo: Galicišćina (wen). Sueco: galiciska (sv). Tailandés: ภาษากาลิเชีย (th). Urdú: گاليشيائي (ur). Valón: Galicyin (wa). Xaponés: ガリシア語 (ja).

Substantivo masculino

galego (sg: galego; pl: galegos)

1. (Lingüística) Lingua románica falada en Galicia, no occidente de Asturias e de Castela e León e en tres concellos de Estremadura.

Traducións

Galego (lingua)

Alemán: Galizisch (de). Asturiano: gallegu (ast). Castelán: gallego (es). Catalán: gallec (ca). Checo: galicijský (cs). Danés: Galicisk (da). Esloveno: galicijščina (sl). Feroés: Galliskt (fo). Finés: galicia (fi). Francés: galicien (fr). Galés: Galisaidd (cy).

Grego: Γαλικιανά (el). Húngaro: Galíciai (hu). Inglés: Galician (en). Interlingua: Callaecus (ia). Italiano: galiziano (it). Maltés: Gallegjan (mt). Mokxa: Галициень (mdf). Neerlandés: Galicisch (nl). Nepalés: गलिसियाली (ne).

Polaco: Galicyjski (pl). Portugués: galego (pt). Romanés: galiţian (ro). Sorabo: Galicišćina (wen). Sueco: galiciska (sv). Tailandés: ภาษากาลิเชีย (th). Urdú: گاليشيائي (ur). Valón: Galicyin (wa). Xaponés: ガリシア語 (ja).

Portugués

• Pronuncia: [ ɡa.ˈle.ɡu ] (AFI)

Adxectivo

galego (ms: galego; mpl: galegos; fs: galega; fpl: galegas)

1. Galego (relativo a Galicia).
2. Galego (relativo á lingua galega).

Substantivo

galego (ms: galego; mpl: galegos; fs: galega; fpl: galegas)

1. Galego (habitante de Galicia).

Substantivo masculino

galego (sg: galego; pl: galegos)

1. (Lingüística) Galego.