comigo

Galego

• Etimoloxía: do latín tardío cum mecum, cunha derivación sintética latina (mecum) e outra analítica romance posterior (cum + substantivo), sufrindo amálgama ou simplificación de xeminada, asimilación no punto de articulación da tónica /e/ e sonorización de oclusiva velar intervocálica.

Contracción

comigo

1. Definición impropia: Contracción gráfica da preposición «con» e o pronome oblicuo de primeira persoa «min».

Traducións

• Alemán: mit ^(de) mir ^(de).
• Castelán: conmigo ^(es).
• Esperanto: kun ^(eo) mi ^(eo).
• Francés: avec ^(fr) moi ^(fr).
• Inglés: with ^(en) me ^(en).
• Italiano: con ^(it) me ^(it).
• Portugués: comigo ^(pt).

Portugués

Contracción

comigo

1. Comigo.