ciprés

Galego

• Etimoloxía: do latín tardío cypressus, por cupressus, e este do grego antigo κυπάρισσος.

• Pronuncia: /θiˈpɾɛs/ (AFI)

Substantivo masculino

ciprés (sg: ciprés; pl: cipreses)

Ciprés.

1. (Botánica) Árbore da familia das cupresáceas, Cupressus sempervirens L., de ata 30 m de altura, tronco recto con pólas ergueitas e curtas e copa fusiforme, con follas pequenas de cor verde escura.
   • Exemplo: Orixinario de Asia Menor, o ciprés cultívase adoito como ornamental, especialmente nos cemiterios.
2. Madeira desta árbore.
3. Nome común doutras árbores semellantes dos xéneros Cupressus, Chamaecyparis e Libocedrus, e doutras familias de coníferas.

Sinónimos

• alcipreste

Traducións

• Alemán: Zypresse ^(de).
• Castelán: ciprés ^(es).
• Checo: cypřiš ^(cs).
• Danés: cypres ^(da).
• Eslovaco: cypriš ^(sk).
• Esloveno: cipresa ^(sl).
• Feroés: syfrisviður ^(fo).
• Francés: cyprès ^(fr).
• Grego: κυπαρίσσι ^(el).
• Inglés: cypress ^(en).
• Islandés: sýprus ^(is), sýprusviður ^(is), grátviður ^(is).
• Italiano: cipresso ^(it).
• Latín: Cupressus ^(la).
• Neerlandés: cypres ^(nl).
• Noruegués: sypress ^(no).
• Polaco: cyprys ^(pl).
• Portugués: cipreste ^(pt).
• Romanés: chiparos ^(ro).
• Ruso: кипарис ^(ru).
• Sueco: cypress ^(sv).

Castelán

Substantivo masculino

ciprés (sg: ciprés; pl: cipreses)

1. (Botánica) Ciprés.