do Galizionario, dicionario galego na Internet.
Verbo
arrimar
- (completar)
Conxugación
Formas persoais
|
eu |
ti |
el, ela |
nós |
vós |
eles, elas |
| Modo indicativo |
Presente |
arrimo |
arrimas |
arrima |
arrimamos |
arrimades |
arriman |
| Copretérito |
arrimaba |
arrimabas |
arrimaba |
arrimabamos |
arrimabades |
arrimaban |
| Pretérito |
arrimei |
arrimaches |
arrimou |
arrimamos |
arrimastes |
arrimaron |
| Antepretérito |
arrimara |
arrimaras |
arrimara |
arrimaramos |
arrimarades |
arrimaran |
| Futuro |
arrimarei |
arrimarás |
arrimará |
arrimaremos |
arrimaredes |
arrimarán |
| Pospretérito |
arrimaría |
arrimarías |
arrimaría |
arrimariamos |
arrimariades |
arrimarían |
| Modo subxuntivo |
Presente |
arrime |
arrimes |
arrime |
arrimemos |
arrimedes |
arrimen |
| Pretérito |
arrimase |
arrimases |
arrimase |
arrimásemos |
arrimásedes |
arrimasen |
| Futuro |
arrimar |
arrimares |
arrimar |
arrimarmos |
arrimardes |
arrimaren |
| Modo imperativo |
Presente |
|
arrima |
|
|
arrimade |
|
| Infinitivo conxugado |
|
arrimar |
arrimares |
arrimar |
arrimarmos |
arrimardes |
arrimaren |
Traducións
Verbo
arrimar
- arrimar