arco

Galego

• Etimoloxía: do latín arcus.

• Escoitar: «arco» (Ficheiro ─ axuda)

Substantivo masculino

arco (sg: arco; pl: arcos)

1. (Matemáticas) Parte da circunferencia limitada por dous puntos.

Traducións

• Alemán: Bogen ^(de).
• Castelán: arco ^(es).
• Esloveno: lok ^(sl).
• Francés: arc ^(fr).
• Inglés: arc ^(en).
• Italiano: arco ^(it).
• Portugués: arco ^(pt).

Castelán

Substantivo masculino

arco (sg: arco; pl: arcos)

1. Arco.

Italiano

• Escoitar: «arco» (Ficheiro ─ axuda)

Substantivo masculino

arco (sg: arco; pl: archi)

1. Arco.

Portugués

Substantivo masculino

arco (sg: arco; pl: arcos)

1. Arco.