abarrigar

Galego

• Etimoloxía: de barriga.

Verbo intransitivo

abarrigar

1. Botar barriga: Miña irmá abarrigou ben, está de sete meses.

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	abarrigar
Xerundio	abarrigando
Participio	abarrigado, abarrigada, abarrigados, abarrigadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	abarrigo	abarrigas	abarriga	abarrigamos	abarrigades	abarrigan
	Copretérito	abarrigaba	abarrigabas	abarrigaba	abarrigabamos	abarrigabades	abarrigaban
	Pretérito	abarriguei	abarrigaches	abarrigou	abarrigamos	abarrigastes	abarrigaron
	Antepretérito	abarrigara	abarrigaras	abarrigara	abarrigaramos	abarrigarades	abarrigaran
	Futuro	abarrigarei	abarrigarás	abarrigará	abarrigaremos	abarrigaredes	abarrigarán
	Pospretérito	abarrigaría	abarrigarías	abarrigaría	abarrigariamos	abarrigariades	abarrigarían
Modo Subxuntivo	Presente	abarrigue	abarrigues	abarrigue	abarriguemos	abarriguedes	abarriguen
	Pretérito	abarrigase	abarrigases	abarrigase	abarrigásemos	abarrigásedes	abarrigasen
	Futuro	abarrigar	abarrigares	abarrigar	abarrigarmos	abarrigardes	abarrigaren
Modo Imperativo	Afirmativo		abarriga	abarrigue1		abarrigade	abarriguen1
	Negativo		abarrigues	abarrigue1		abarriguedes	abarriguen1
Infinitivo conxugado		abarrigar	abarrigares	abarrigar	abarrigarmos	abarrigardes	abarrigaren

1 Vostede(s)