abanicar

Galego

Verbo pronominal

abanicarse

1. Dar aire a [un mesmo] co abano ou un obxecto similar.
   • Sinónimos: abanarse.

Traducións

• Castelán: abanicarse ^(es).
• Francés: s’éventer ^(fr).

Verbo transitivo

abanicar

1. Dar aire a [algo ou alguén] co abano ou un obxecto similar.
   • Sinónimos: abanar.

Traducións

• Castelán: abanicar ^(es).
• Esperanto: ventumi ^(eo).
• Francés: éventer ^(fr).

Conxugación

Verbo semirregular da 1ª conxugación    

Formas impersoais

Infinitivo	abanicar
Xerundio	abanicando
Participio	abanicado, abanicada, abanicados, abanicadas

Formas persoais

		singular			plural
		primeira	segunda	terceira	primeira	segunda	terceira
Modo Indicativo	Presente	abanico	abanicas	abanica	abanicamos	abanicades	abanican
	Copretérito	abanicaba	abanicabas	abanicaba	abanicabamos	abanicabades	abanicaban
	Pretérito	abaniquei	abanicaches	abanicou	abanicamos	abanicastes	abanicaron
	Antepretérito	abanicara	abanicaras	abanicara	abanicaramos	abanicarades	abanicaran
	Futuro	abanicarei	abanicarás	abanicará	abanicaremos	abanicaredes	abanicarán
	Pospretérito	abanicaría	abanicarías	abanicaría	abanicariamos	abanicariades	abanicarían
Modo Subxuntivo	Presente	abanique	abaniques	abanique	abaniquemos	abaniquedes	abaniquen
	Pretérito	abanicase	abanicases	abanicase	abanicásemos	abanicásedes	abanicasen
	Futuro	abanicar	abanicares	abanicar	abanicarmos	abanicardes	abanicaren
Modo Imperativo	Afirmativo		abanica	abanique1		abanicade	abaniquen1
	Negativo		abaniques	abanique1		abaniquedes	abaniquen1
Infinitivo conxugado		abanicar	abanicares	abanicar	abanicarmos	abanicardes	abanicaren

1 Vostede(s)

Castelán

Verbo transitivo

abanicar

1. Abalar, abalear, abanar, abanear, acanear, sansanicar (mover [algo ou alguén] sen cambialo de lugar).