abade

Grafías semellantes:     Abade

Galego

• Etimoloxía: do latín abbas, do grego antigo ἀββᾶ procedente do arameo abbā, "pai", con simplificación de xeminada.

• Pronuncia: /aˈβa.ðe/ (AFI)

Substantivo masculino

abade (sg: abade; pl: abades)

1. Superior dunha abadía, colexiata, dun mosteiro ou dunha congregación relixiosa masculina.
2. Por extensión, párroco.

Termos relacionados

• abacial
• abadengo
• abadía

Expresión

• vaillo contar ó abade

Traducións

• Castelán: abad ^(es).
• Catalán: abat ^(ca).
• Esperanto: abato ^(eo).
• Francés: abbé ^(fr).
• Inglés: abbot ^(en).
• Italiano: abate ^(it).
• Portugués: abade ^(pt).

Portugués

• Etimoloxía: do latín abbas, do grego antigo ἀββᾶ procedente do arameo abbā, "pai", con simplificación de xeminada.

Substantivo masculino

abade (sg: abade; pl: abades)

1. Abade.