abacá

Galego

• Etimoloxía: do tagalo abaká, a través do castelán.

Substantivo masculino

abacá (sg: abacá; pl: abacás)

1. (Botánica) Planta monocotiledónea da familia das musáceas, Musa textilis, especie de bananeira orixinaria de Filipinas (onde se cultiva extensamente) e introducida nas Indias Orientais e na América tropical. Os seus froitos son moi semellantes aos plátanos ou bananas, pero de menor tamaño e non comestíbeis. Das vaíñas foliares obtense unha fibra téxtil empregada para facer cordas, esteiras, capachos, tecidos, etc.
   • Exemplo: Unha plantación de abacás.
2. Fibra desta planta, preparada para a industria.
   • Exemplo: Ao porto chegou un mercante cun cargamento de abacá.
3. Tecido feito con esta fibra.
   • Exemplo: Na casa da praia teño unha esteira de abacá.

Sinónimos

• cánabo de Manila (2)

Observacións

Ver imaxe da flor do abacá na Galipedia.

Traducións

• Alemán: Manilahanf ^(de) (a fibra téxtil: ad pedem litterae "cánabo de Manila")
• Castelán: abacá ^(es)
• Catalán: abacà ^(ca)
• Francés: abaca ^(fr)
• Inglés: abaca ^(en)
• Italiano: abacà ^(it)
• Portugués: abacá ^(pt)

Castelán

Substantivo masculino

abacá (sg: abacá; pl: abacás)

1. (Botánica) Abacá.