úmero

Galego

• Etimoloxía: do latín umeru(m).

Substantivo masculino

Úmero (vertical, á esquerda), cúbito (horizontal, abaixo) e radio (arriba)

---

singular	plural
úmero	úmeros

1. (Anatomía) Óso longo situado no brazo entre o ombreiro e o cóbado. Articula coa omoplata, por arriba, e co cúbito, por abaixo.

Traducións

• Alemán: Oberarmknochen ^(de).
• Castelán: húmero ^(es).
• Esloveno: nadlahtnica ^(sl).
• Francés: humérus ^(fr).
• Inglés: humerus ^(en).
• Portugués: úmero ^(pt).